قرص ایبوپروفن

ایبوپروفن یک داروی غیر استروئیدی ضد التهابی است که برای تسکین درد و کاهش التهاب و پایین آوردن تب مورد استفاده قرار می گیرد.

ایبوپروفن نسبت به سایر انواع مسکن ها تاثیر بیشتر و سریع تری دارد و از جمله بهترین قرص ها برای درمان زانو درد به شمار می‌رود وبه همین دلیل برای انواع دردها از جمله درد دندان، درد قاعدگی، درد عضلانی و سردرد استفاده می‌شود.

قرص ایبوپروفن در دهه ۱۹۶۰ توسط دکتر رابرت ای نیکولسون ساخته شد و در سال ۱۹۶۹ به عنوان یک داروی کاربردی برای سایر بیماران تجویز می شد.

قرص ایبوپروفن به عنوان یک مسکن و ضد التهاب معتبر در سراسر دنیا شناخته می‌شود و به دلیل عوارض کم نسبت به سایر مسکن ها از محبوبیت بالایی برخوردار است.

زمانی که داروی ایبوپروفن وارد بدن می‌شود به عنوان مهار کننده آنزیم های سیلکواکسیژناز عمل می کند.

این آنزیم در تولید پروستاگلاندین ها نقش دارد که مواد شیمیایی هستند که در پاسخ به آسیب و التهاب تولید می‌شوند.

پروستاگلاندین ها نقش مهمی در ایجاد درد تب و التهاب دارند و با مصرف قرص اپروفن می توان تولید این ماده شیمیایی را متوقف کرد.

تاثیر قرص ایبوپروفن بر سیستم‌های مختلف بدن

یکی از نکات بسیار مهمی که در مورد ایبوپروفن وجود دارد این است که این داروی مسکن علی رغم تاثیر قابل توجهی که بر کاهش و کنترل درد دارد می تواند تاثیر نامناسبی بر سیستم های مختلف بدن اعمال کند.

به عنوان مثال کسانی که به طور مکرر از ایبوپروفن استفاده می کنند ممکن است تاثیر منفی آن را بر سیستم عصبی تجربه کنند.

ایبوپروفن برای تسکین درد میگرن و حتی سردردهای تنشی مناسب است.

مصرف این دارو می تواند گاهاً باعث سرگیجه و خواب آلودگی شود و به همین دلیل است که نباید مصرف این دارو و تاثیر آن بر سیستم عصبی را نادیده بگیرید.

ایبوپروفن به عنوان یک مسکن محبوب می تواند بر جریان خون به سمت کلیه ها تاثیر بگذارد.

اگر ایبوپروفن برای مدت طولانی استفاده شود یا دوز مصرف دارو بالا باشد ممکن است منجر به آسیب به کلیه ها شود.

ضمناً برای بیمارانی که سابقه بیماری های قلبی داشته باشند مصرف ایبوپروفن برای مدت طولانی توصیه نمی‌شود زیرا باعث افزایش فشار خون می‌شود و خطرات قلبی را ایجاد می کند.

پس برای مبتلایان به بیماری های قلبی مصرف این مسکن توصیه نمی‌شود.

برخی از افراد با مصرف ایبوپروفن متوجه تغییر در سیستم گوارشی می‌شوند و متوجه می‌شوند که سوزش معده اتفاق افتاده و یا در معرض زخم و خونریزی معده قرار می گیرند.

ایبوپروفن می تواند با مهار COX_1 تولید پروستاگلاندین ها را کاهش دهد.

این مواد شیمیایی به عنوان محافظ برای دیواره های معده شناخته می‌شود و کاهش قابل توجه مقدار آن آسیب های گوارشی را به همراه دارد.

بررسی ترکیبات و فرمولاسیون ایبوپروفن

بسیاری از کسانی که تجربه استفاده از ایبوپروفن را داشته اند معتقدند که این دارو اثربخشی بسیار سریع دارد و خیلی زود درد را مهار می کند.

این سوال ایجاد می‌شود که از چه نوع ترکیباتی در روند ساخت ایبوپروفن استفاده می‌شود.

از مهمترین ترکیبات داروی ایبوپروفن باید به مواد نگهدارنده اشاره کرد که شامل متیل پارابن و پروپیل پارابن است که باعث جلوگیری از رشد باکتری ها و قارچ ها می‌شود.

انواع مواد پر کننده مانند نشاسته، لاکتوز و سلولز در تولید این دارو مورد استفاده قرار می گیرد که باعث ایجاد قوام و شکل دهی به دارو می‌شود.

زمانی که برای تهیه ایبوپروفن به داروخانه مراجعه می کنید متوجه می‌شوید که این دارو علاوه بر قرص به شکل شربت نیز ارائه می‌شود.

متخصصان می توانند در محصولات مایع مانند شربت از طعم دهنده ها و مزه های مناسب استفاده کنند.

عوارض جانبی ایبوپروفن

اگر برای کنترل دردهای جسمانی و درمان زانو درد  در فردیس از ایبوپروفن استفاده می کنید در مورد عوارض جانبی آن نیز هوشیار باشید.

گاهی اوقات با مصرف داروی ایبوپروفن بیماران دچار عوارض گوارشی می‌شوند که شامل سوزش معده، درد شکم، تهوع و در موارد نادر زخم معده می‌شود.

با توجه به ترکیبات خاصی که در روند تولید قرص ایبوپروفن استفاده می‌شود ممکن است برخی از افراد به ترکیبات آن حساسیت داشته باشند و با مصرف دارو علائمی مثل کهیر، ورم صورت یا دشواری در تنفس را تجربه کنند.

اگر چه ایبوپروفن یک مسکن رایج و محبوب شناخته می‌شود اما تداخل دارویی را با سایر محصولات در نظر بگیرید.

این دار نباید همزمان با رقیق کننده های خون، داروهای فشار خون و داروهای دیابت استفاده شود زیرا ممکن است تاثیر این داروها را کاهش داده و شرایط جسمی بیمار را به خطر می اندازد.

بسیاری از پزشکان در مورد عوارض کلیوی ایبوپروفن هشدارهای لازم را به بیماران می دهند.

مصرف پیوسته و دوز بالای قرص ایبوپروفن می تواند مشکلات کلیوی ایجاد کند و عملکرد کلیه را کاهش می دهد.

برخی از مصرف کنندگان قرص ایبوپروفن متوجه می‌شوند که به مرور زمان دچار ادم شده و احتباس مایعات و تورم در اندام ها دیده میشود.

با مصرف داروی ایبوپروفن ممکن است تغییراتی مثل سرگیجه یا خواب آلودگی برای بیمار ایجاد شود به همین دلیل توصیه می‌شود که هنگام مصرف این دارو به هیچ عنوان فعالیت های پرخطر از جمله رانندگی انجام ندهید.

در مورد عوارض ایبوپروفن نباید از آسیب های کبدی غافل شد.

گاهی اوقات مصرف طولانی مدت قرص ایبوپروفن می تواند منجر اختلال در عملکرد کبد شود.

چنین عوارضی زمانی رخ می دهد که بیماران برای مدت طولانی از دوز بالای ایبوپروفن استفاده کنند.

طریقه استفاده از قرص ایبوپروفن

ایبوپروفن به عنوان یک مسکن فوری شناخته می‌شود و زمانی که درد بیماران شدت پیدا می کند تنها راه چاره را مصرف این نوع مسکن می دانند.

در مورد نحوه استفاده از این دارو باید چند نکته مهم را رعایت کنید، دوز مصرف ایبوپروفن برای بزرگسالان و کودکان متفاوت است.

معمولاً برای بزرگسالان دوز دارو ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌گرم در نظر گرفته می‌شود که می توانند در فاصله زمانی ۴ تا ۶ ساعت استفاده کنند.

حداکثر دوز روزانه بدون تجویز پزشک ۱۲۰۰ میلی‌گرم است، در صورتی که متخصصان شرایط بیمار را ارزیابی کند می توانند در موارد ضروری دوز دارو را افزایش دهند.

دوز ایبوپروفن برای کودکان بر اساس وزن آنها محاسبه می‌شود و به طور معمول ۵ تا ۱۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن کودک در نظر گرفته می‌شود.

فاصله زمانی ایبوپروفن برای کودکان ۶ تا ۸ ساعت است و حداکثر دوز روزانه برای کودک باید توسط پزشک متخصص مثل دکتر نفیسه بیرنگ محاسبه شود.

طریقه مصرف ایبوپروفن به این شکل است که هر دوز قرص را باید با یک لیوان آب کامل مصرف کنید.

توصیه می‌شود که برای کاهش عوارض گوارشی مثل سوزش معده قرص را همراه با غذا و یا شیر استفاده کنید و البته تاثیری بر کاهش اثر دارو ندارد.

ضمناً زمان مصرف ایبوپروفن برای هر فرد متغیر است زمانی که درد و التهاب به بیشترین حد ممکن می رسد می توانید از دوز انتخابی توسط پزشک استفاده کنید.

به یاد داشته باشید که ایبوپروفن از آن دسته داروهایی است که نمی توانید برای مدت طولانی استفاده کنید.

در صورتی که مصرف دارو ادامه پیدا می کند و برای مدت طولانی مصرف می‌شود حتماً موضوع را به پزشک اطلاع دهید.

قبل از اینکه داروی ایبوپروفن را بدون نسخه تهیه کنید یا پزشک برایتان تجویز کند حتماً متخصصان را از وضعیت و مشکلات پزشکی خود آگاه کنید.

در صورتی که سابقه ابتلا به زخم معده، مشکلات کلیوی، بیماری های کبدی یا قلبی را دارید این مسئله را به پزشک اطلاع دهید.

همزمان با مصرف قرص ایبوپروفن نباید به هیچ عنوان از الکل استفاده کنید زیرا عوارض گوارشی بسیار شدیدی را ایجاد می کند.

در مورد نگهداری قرص ایبوپروفن نیازی نیست که فعالیت خاص یا پیچیده ای انجام دهید.

تنها مهم است که ایبوپروفن را در دمای اتاق نگه دارید و از رطوبت و نور مستقیم دور باشد و به هیچ عنوان دارو نباید دچار یخ زدگی شود.