ارتوکین تراپی چیست؟

ارتوکین تراپی یک روش درمانی نوین است که برای کاهش دردهای مفصلی و درمان بیماری ‌های التهابی مفاصل مورد استفاده قرار می ‌گیرد.

این روش با استفاده از پروتئین ‌های خاصی که از خون خود بیمار استخراج می ‌شود، به درمان التهاب و درد مفاصل کمک می ‌کند.

در ارتوکین تراپی، ابتدا از خون بیمار نمونه‌ برداری می ‌شود، سپس این خون در آزمایشگاه پردازش شده و به پروتئین ‌های ضدالتهاب تبدیل می ‌شود.

این پروتئین‌ ها بعداً به ناحیه آسیب ‌دیده تزریق می ‌شوند تا التهاب را کاهش داده و روند بهبودی را تسریع کنند.

ارتوکین تراپی به‌ ویژه برای افرادی که از بیماری‌ های مفصلی مزمن مانند آرتروز رنج می ‌برند، مناسب است.

این روش به دلیل استفاده از مواد بیولوژیکی خود بدن، در مقایسه با داروهای شیمیایی کم‌ خطرتر است و احتمال بروز عوارض جانبی کمتری دارد.

این روش درمانی به ‌طور خاص در کاهش درد و التهاب مفاصل زانو، شانه، کمر و سایر نواحی بدن که دچار آسیب یا التهاب شده ‌اند، مؤثر است.

ارتوکین تراپی برای درمان چه مواردی استفاده می‌شود؟

این روش درمانی مانند پروتوکین تراپی به دلایل مختلف برای افراد مبتلا به آرتروز مفید است. علاوه بر این، از این روش می‌توان برای درمان موارد زیر استفاده کرد:

• مفاصل بزرگ و کوچک مانند زانو، مچ پا، لگن، شانه و مچ دست
• مفاصل کوچک مانند مفصل بین انگشتی
• مفاصل بین مهره‌ای
• بیماری‌های مفصلی دژنراتیو-دیستروفیک
• افرادی که تحت عمل جراحی مفصل یا رباط قرار می‌گیرند
• آسیب تاندون، عصب و عضله
• مراحل اولیه بیماری فتق بین مهره‌ای
• درمان آسیب‌های ورزشی

مزایای ارتوکین تراپی

• کاهش درد و التهاب مفاصل
• استفاده از مواد بیولوژیکی طبیعی
• تسریع در روند بهبودی
• درمان غیرجراحی و بدون نیاز به بستری شدن
• مؤثر برای انواع مختلف آسیب ‌های مفصلی

کاهش درد و التهاب مفاصل

ارتوکین تراپی در فردیس یکی از مؤثرترین روش‌ ها برای کاهش درد و التهاب در مفاصل است.

این روش با استفاده از پروتئین‌ های ضدالتهاب که از خون خود بیمار استخراج می ‌شود، به کاهش سریع التهاب در ناحیه آسیب ‌دیده کمک می ‌کند.

این پروتئین‌ ها به صورت موضعی در ناحیه مفصل آسیب‌ دیده تزریق می‌ شوند و روند التهابی که منجر به درد می ‌شود را کاهش می ‌دهند.

با کاهش التهاب، بیمار احساس راحتی بیشتری خواهد داشت و حرکت مفصل بهبود می ‌یابد.

استفاده از مواد بیولوژیکی طبیعی

یکی از مزایای بزرگ ارتوکین تراپی این است که به‌ جای استفاده از داروهای شیمیایی، از مواد طبیعی و خود بدن بیمار استفاده می ‌شود.

این ویژگی باعث می ‌شود که خطر بروز عوارض جانبی به میزان چشمگیری کاهش یابد.

در بسیاری از درمان‌ های شیمیایی، احتمال بروز مشکلات گوارشی، اختلالات کبدی یا مشکلات قلبی وجود دارد.

در ارتوکین تراپی از مواد بیولوژیکی بدن خود بیمار استفاده می‌ شود، احتمال چنین عوارضی بسیار کم است.

تسریع در روند بهبودی

این روش به‌ ویژه برای افرادی که دچار آسیب‌ های مفصلی یا آرتروز هستند، باعث تسریع در روند بهبودی می‌ شود. پروتئین‌ های استخراج‌ شده از خون بیمار به تحریک فرآیندهای ترمیمی در بدن کمک می‌ کنند.

این پروتئین ‌ها علاوه بر خواص ضد التهابی، خواص ترمیمی نیز دارند و به تسریع بازسازی بافت‌ های آسیب ‌دیده مفصل کمک می ‌کنند.

به این ترتیب، بیمار می‌ تواند سریع‌ تر به فعالیت‌ های روزمره خود بازگردد و کیفیت زندگی بهتری داشته باشد.

درمان غیرجراحی و بدون نیاز به بستری شدن

یکی از جذاب‌ ترین ویژگی‌ های ارتوکین تراپی این است که این درمان به‌ صورت غیرجراحی انجام می ‌شود و بیمار نیازی به بستری شدن ندارد.

بسیاری از روش ‌های درمانی برای دردهای مفصلی نیاز به جراحی دارند که این خود با خطرات، زمان بستری و دوره نقاهت همراه است.

ارتوکین تراپی بدون هیچ‌ گونه جراحی و تنها با تزریق مواد بیولوژیکی به ناحیه آسیب ‌دیده، انجام می‌ شود.

بیمار پس از درمان می ‌تواند به سرعت به فعالیت‌ های معمول خود بازگردد.

مؤثر برای انواع مختلف آسیب‌ های مفصلی

ارتوکین تراپی برای انواع مختلف آسیب ‌های مفصلی و بیماری ‌هایی مانند آرتروز، آسیب ‌های ورزشی و التهاب مفاصل کاربرد دارد و می ‌تواند در بهبود این شرایط کمک زیادی کند.

این روش به ‌ویژه برای افرادی که به بیماری‌ های مزمن مفصلی مبتلا هستند یا در اثر فعالیت ‌های ورزشی یا تصادفات دچار آسیب ‌های مفصلی شده‌اند، بسیار مفید است.

به علت اثرگذاری بر انواع مختلف آسیب‌ ها، ارتوکین تراپی یک گزینه درمانی چندمنظوره برای بیماران با مشکلات مفصلی است.

ارتوکین تراپی برای چه کسانی مناسب است؟

شاید یکی از دغدغه های اصلی افرادی که از اطلاعات و آگاهی لازمه درباره این روش درمانی ندارند این است که چه کسانی مناسب انجام چنین تکنیک درمانی هستند تا از مزایای آن به صورت درست بهره مند شوند.

البته این کار توسط یک متخصص طب فیزیکی انجام می شود و با تشخیص نظر وی این نوع راهکار به کار گرفته می شود.

اما با این حال، آن گروه از کسانی که از درد آرتروز زانو رنج می‌برند می توانند بهترین نتیجه ممکن را کسب کنند.

حتی افرادی که دچار درد در قسمت پاشنه پا، مفصل ران، نیز هستند می توانند از این روش درمانی استفاده کنند و نتیجه مطلوبی بگیرند.

می‌توانند دیسک کمر و تنگی کانال نخاعی را نیز با استفاده از ارتوکین تراپی درمان کنند.

اگر شما دچار آرتروز خفیف تا متوسط باشید و بخواهید برای درمان آن جراحی انجام ندهید، می‌توانید از ارتوکین تراپی استفاده کنید.

اگر پارگی مزمن تاندون یا رباط دارید که در درمان آن از سایر روش های درمانی هنوز نتیجه ای نگرفته اید نیز می‌‌توانید از ارتوکین تراپی استفاده کنید.

مراقبت‌های قبل از ارتوکین تراپی

قبل از انجام ارتوکین تراپی در فردیس، لازم است بیمار با پزشک خود مشورت کند تا وضعیت سلامت عمومی او بررسی شود.

پزشک باید از بیماری ‌های زمینه ‌ای مانند مشکلات خونی، عفونت‌ های فعال یا هر بیماری دیگری که ممکن است بر روند درمان تأثیر بگذارد، مطلع باشد.

باید بررسی شود که بیمار داروهای رقیق‌کننده خون مانند آسپرین یا ایبوپروفن مصرف می‌ کند یا خیر.

این داروها باید حداقل یک هفته قبل از درمان قطع شوند تا خطر خون ‌ریزی و کبودی در محل تزریق کاهش یابد.

بیمار همچنین باید در مورد حساسیت‌ های دارویی یا آلرژی ‌های احتمالی خود اطلاع دهد تا پزشک بتواند از این موضوعات آگاه باشد.

در برخی موارد، پزشک ممکن است توصیه کند که بیمار قبل از درمان از مصرف الکل و سیگار اجتناب کند.

مصرف این مواد می ‌تواند تأثیرات منفی بر روند بهبودی داشته باشد و به همین دلیل برای حصول بهترین نتیجه از درمان، باید از مصرف آنها حداقل چند روز قبل از انجام ارتوکین تراپی خودداری کرد.

علاوه بر این، به بیمار توصیه می ‌شود که برای مرحله خون ‌گیری آماده باشد.

زیرا در این روش درمانی نیاز به نمونه‌ برداری از خون خود بیمار است تا پروتئین‌ های ضدالتهاب استخراج شود.

نحوه انجام ارتوکین تراپی

قبل از تزریق ارتوکین، پزشک باید عملکرد خون بیمار را بررسی کند و همچنین از تصویربرداری برای بررسی محل دقیق آسیب استفاده کند. روش تزریق ارتوکین به شرح زیر است:

اولین مرحله درمان، استخراج خون است. در این مرحله حدود ۶۰ میلی‌لیتر خون از بازوی بیمار گرفته می‌شود.

خون از بیمار گرفته می‌شود و در شرایط خاص در دمای ۳۷ درجه در آزمایشگاه فرآوری می‌شود.

دمای خون گرفته شده به مدت ۲۸ ساعت در محیط استریل به آرامی افزایش می‌یابد. پس از آن، خون گرفته شده سانتریفیوژ می‌شود.

با سانتریفیوژ، سلول‌های خونی جدا می‌شوند، غلظت پروتئین‌های ضد التهابی افزایش می‌یابد و فرآورده‌های موجود در خون جدا می‌شوند.

در این مرحله، پروتئین‌ها و مواد دیگری بسته به شرایط بیمار به سرم اضافه می‌شوند.

به عنوان مثال، کورتیزون با دوز پایین، بی‌حس‌کننده‌های موضعی و آنتاگونیست‌ها از جمله این مواد و پروتئین‌ها هستند.

پس از تهیه سرم، آن را منجمد می‌کنند تا برای تزریق آماده شود.

این پروتئین در آزمایشگاه استخراج و در آمپول‌های مخصوص نگهداری می‌شود تا به بیمار تزریق شود.

مرحله نهایی، تزریق سرم آماده شده به محل دقیق مفصل در مدت زمان کوتاه و کوتاه است.

پروتئین به‌دست‌آمده به ناحیه‌ای که بیمار درد را احساس می‌کند، مانند مفصل، تزریق می‌شود.

از سونوگرافی برای تشخیص محل دقیق آسیب و تزریق استفاده می‌شود. در صورتی که نیازی به تزریق تمام سرم نباشد، می‌توان سرم اضافی را با استفاده از فریزر نگهداری کرد.

پس از تزریق ارتوکین، نیازی به عمل خاصی نیست و بیمار حتی نیازی به بستری شدن در بیمارستان ندارد و در نتیجه می‌تواند بلافاصله به فعالیت‌های روزمره خود بازگردد.

در صورت لزوم، هفته‌ای یک یا دو بار به بیمار تزریق می‌شود و به بیماران توصیه می‌شود که به مدت ۴۸ ساعت از فعالیت‌های سنگین مانند ورزش خودداری کنند.

مراقبت ‌های بعد از ارتوکین تراپی

پس از انجام ارتوکین تراپی، بیمار باید از فعالیت‌ های شدید بدنی و ورزش ‌های سنگین برای چند روز خودداری کند.

این کار به بدن کمک می‌ کند تا از درمان بهترین نتیجه را بگیرد و احتمال بروز عوارض جانبی کاهش یابد.

در روزهای ابتدایی بعد از درمان، باید از فشار دادن یا ماساژ دادن ناحیه تزریق شده خودداری شود تا هیچ ‌گونه جابجایی یا آسیبی به محل تزریق وارد نشود.

استراحت مناسب و کاهش فعالیت ‌های جسمی به بدن فرصت بهبودی سریع‌ تری می ‌دهد و فرآیند درمان را تسریع می ‌کند.

محل تزریق باید تمیز و خشک نگه داشته شود تا از بروز عفونت جلوگیری شود.

در صورتی که درد یا التهاب در ناحیه تزریق احساس شود، استفاده از کمپرس سرد می ‌تواند به کاهش این علائم کمک کند.

بیمار همچنین باید از مصرف داروهای ضدالتهاب مانند ایبوپروفن در روزهای بعد از درمان خودداری کند، زیرا این داروها می ‌توانند تأثیر ارتوکین را کاهش دهند.

پیگیری وضعیت سلامت و مشاوره منظم با پزشک برای ارزیابی اثر بخشی درمان و پیشگیری از عوارض احتمالی نیز بسیار مهم است.

ارتوکین تراپی باید در چند جلسه و با چه فاصله زمانی انجام شود؟

تعداد جلساتی که لازم است ارتوکین تراپی انجام دهید به شدت بیماری و نوع بیماری که داری بستگی خواهد داشت.

افرادی که به آرتروز زانو و آسیب‌های عضلانی تاندونی مبتلا هستند، معمولاً ۶ جلسه تزریق ارتوکین با فاصله ۳ تا ۷ روز نیاز دارند.

کسانی که مشکلات ستون فقرات دارند به 4 جلسه درمان با ارتوکین نیاز دارند.

هر جلسه حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه زمان می برد و بیمار می‌تواند در همان روز به فعالیت‌های سبک خود برگردد.

برای بهترین نتیجه در درمان غیرجراحی مفاصل، پیشنهاد می‌شود ۳ تا ۴ روز بعد از تزریق ارتوکین از فعالیت‌های سنگین اجتناب کنید.

ماندگاری ارتوکین تراپی چقدر می باشد؟

اثرات درمانی ارتوکین تراپی بسته به شرایط هر فرد متفاوت است. شدت آسیب هر فرد تعیین می‌کند که اثرات درمانی چقدر دوام خواهد داشت.

روند بهبودی پس از تزریق در ناحیه مورد نظر آغاز می‌شود. اثربخشی آن به پیگیری بیمار و در صورت نیاز به ادامه درمان بستگی دارد.

مراقبت‌های پس از درمان، مانند تمرینات توانبخشی، نیز باید برای به حداکثر رساندن اثرات و ماندگاری نتایج درمان انجام شود.

عوارض ارتوکین تراپی

اگرچه ارتوکین تراپی به ‌طور کلی ایمن است، اما ممکن است در برخی افراد عوارض جانبی جزئی به ‌وجود آید.

این عوارض معمولاً موقتی هستند و به سرعت بهبود می ‌یابند.

• درد یا التهاب در محل تزریق
• احتمال بروز عفونت
• واکنش آلرژیک به مواد
• کبودی در محل تزریق
• عدم پاسخ مناسب به درمان

درد یا التهاب در محل تزریق

ممکن است بعد از تزریق ارتوکین در محل درمان، بیمار درد یا التهاب جزئی را تجربه کند.

این علائم معمولاً به سرعت از بین می ‌روند و با استفاده از کمپرس سرد و مسکن‌ های ساده قابل کنترل هستند.

این درد معمولاً خفیف بوده و به ‌طور موقت در اثر تحریک ناحیه تزریق به وجود می ‌آید.

احتمال بروز عفونت

هر روش درمانی که نیاز به تزریق دارد، می ‌تواند خطر عفونت را به همراه داشته باشد.

اگر اصول استریل رعایت نشود یا ناحیه تزریق به ‌درستی مراقبت نشود، ممکن است عفونت ایجاد شود.

برای جلوگیری از این عارضه، لازم است که ناحیه تزریق در حین درمان و بعد از آن به ‌خوبی تمیز نگه داشته شود.

واکنش آلرژیک به مواد

در موارد نادر، برخی افراد ممکن است به مواد موجود در ارتوکین یا به خود خون واکنش‌ های آلرژیک نشان دهند.

این واکنش ‌ها ممکن است به‌ صورت تورم، قرمزی یا خارش بروز کنند.

اگر این علائم شدت پیدا کنند، نیاز به مشاوره پزشکی و درمان اضافی خواهند داشت.

کبودی در محل تزریق

کبودی یا خون‌ مردگی در محل تزریق یکی از عوارض شایع است که معمولاً بعد از تزریق ارتوکین به ‌وجود می‌آید.

این علائم معمولاً موقتی هستند و ظرف چند روز تا یک هفته برطرف می‌ شوند. برای کاهش این کبودی ‌ها، می‌ توان از کمپرس سرد و داروهای مسکن استفاده کرد.

عدم پاسخ مناسب به درمان

در برخی موارد، ارتوکین تراپی ممکن است به اندازه مورد انتظار برای کاهش درد و التهاب مؤثر نباشد.

در این صورت، ممکن است دکتر نفیسه بیرنگ نیاز به تکرار درمان یا استفاده از روش‌ های درمانی مکمل داشته باشد.

هرچند این احتمال کم است، اما در صورت عدم پاسخ به درمان، ممکن است نیاز به بررسی‌ های بیشتری وجود داشته باشد.

مقایسه ارتوکین تراپی و پی آر پی

خیلی از بیماران با خود فکر می کنند که ارتوکین ‌تراپی با پی آر پی و یا حتی درمان با سلول‌های بنیادی یکسان است.

به این دلیل که اصول تمام این درمان‌ها با تزریق موادی که از خون تهیه می‌شود به ناحیه‌ی دردناک انجام می‌شود، بیماران اطلاعات کمی در این مورد دارند.

واقعیت این است که تفاوت‌های زیاد و مهمی بین این روش‌ها وجود دارد.

بیشترین تفاوت‌ پی آر پی و ارتوکین تراپی در مسیر درمانی است که طی می‌کنند.

روش پی آر پی بر مسیر پیش التهابی و روش ارتوکین تراپی بر مسیر ضد التهابی تاثیر گذار می‌باشد.

به عبارت دیگر روش ارتوکین تراپی، بخشی که باعث تولید التهاب می‌شود (سیستم التهاب اینترلوکین ) را مورد هدف قرار می‌دهد.

زمانی که یک مفصل به سمت حالت فرسایش پیش می‌رود، سیستم ایمنی اینترلوکین بیشتری را تولید می‌کند تا بافت‌های فرسوده و از بین رفته را تجزیه کند تا بافت‌های جدید بتوانند رشد بدهند.

در بیمارانی که مبتلا به بیماری دژنراتیو مفصل می‌باشند، سیستم ایمنی بدن مقدار زیادی از بافتی را که بدن می‌تواند برای جایگزینی ایجاد کند را نابود می‌کند.

در واقع سیستم ایمنی غصروف‌ مورد نیاز را از نابود می‌کند.

ارتوکین تراپی پروتئین‌های ضد التهابی به نام آنتاگونیست‌ گیرنده اینترلوکین را تولید می‌کند که می‌تواند پاسخ التهابی بدن را تغییر دهد و باعث بهبود آسیب‌های غضروفی می‌شود.

هزینه ارتوکین تراپی در فردیس

قسمت قابل توجهی از هزینه ارتوکین تراپی مربوط به کیت‌های ارتوکین می باشد.

این کیت‌ها ساخت آلمان هستند و با توجه به تکنولوژی بالای تولید این کیت‌ها، هر کیت حدود ۱۰۰ یورو قیمت دارد و توسط بیمار از شرکت واردکننده خریداری می‌شود.

با توجه به نوسانات ارزی، نمی‌توان عدد مشخصی را به عنوان قیمت ارتوکین تراپی ارائه داد.

برای هر جلسه تزریق ارتوکین حداقل به یک کیت نیاز است.

از سوی دیگر، به دلیل نیاز به دقت در تزریق نمونه ارتوکین به محل آسیب، این کار در اتاق عمل و زیر دستگاه‌های تصویربرداری انجام می‌شود که در نتیجه هزینه را نسبت به تزریق‌های ساده افزایش می‌دهد.

هزینه دقیق ارتوکین تراپی تنها پس از معاینه، ویزیت و ارزیابی دقیق رادیولوژیک بیمار و محاسبه تعداد کیت‌های مورد نظر و تعداد جلسات مورد نیاز برای ارتوکین تراپی امکان‌پذیر خواهد بود.